zondag 10 december 2017

DE EERSTE SNEEUW - FIRST SNOW






We zitten nu echt in de donkere dagen voor Kerst en.........vanmorgen vielen de eerste sneeuwvlokken. Inmiddels sneeuwt het flink. Op het glazen dak van de serre ligt een laagje sneeuw en zelfs het glas is aan één kant helemaal besneeuwd omdat ik de verwarming hier niet hoger zet dan 10 gr.C.
Afgelopen week heb ik de, nog door mijn vader gemaakte, kerststal weer tevoorschijn gehaald en in de serre geplaatst. Ik vind het altijd leuk om de stal in te richten, alsof ik met een poppenhuis aan het spelen ben. Doe wat hooi in de stal zodat ze allen lekker warm zitten, de ezel en de os, het kindeke Jezus in de voederkrib met Jozef en Maria en de drie koningen op de achtergrond kijken toe. Boven op de balk staat een engel. Voor buiten de stal heb ik mos verzameld in de tuin en daar lopen de schapen met lammetjes. De herder heeft een lammetje onder zijn arm en een kameel ligt vastgebonden aan het hek. 
Mijn vader was goed in houtsnijden, dieren waren zijn specialiteit. Gek genoeg was hij heel slecht in het maken van mensen, daarvan klopten de verhoudingen zelden of nooit, vooral de engel is hier weer een mooi voorbeeld van. We moesten daar altijd heel erg om lachen.




We are back in the dark days before Christmas and......this morning the first snowdrops were falling. In the meantime it's snowing hard. The glass roof of the conservatory is covered with a layer of snow and even the glass on one side is completely snowy because I keep the heating low on not more than 10 degr.C.
Last week I pulled out the Nativity scene, made by my father a long time ago, and put it in the conservatory. It's always nice to decorate the barn, as if I am playing with a doll's house. I do some hay in the barn so they all are warm, the donkey and the ox, the baby Jezus in the feed crib with Jozef and Maria and the three kings are watching in the background. In the ridge of the barn is an angel. I covered the soil outside with some moss from the garden and sheep with lambs are grazing there. The shepherd carries a lamb under his arm and a camel is tied to the fence.
My father was good in woodcarving, especially animals. Funnily enough he was very bad in making people, the proportions were never or rarily correct, especially the angel is a good example of this. We always had to laugh about it.










Ik kijk voor en achter door de ramen naar buiten, het ziet er guur uit, maar de grauwe wereld verandert snel in een prachtige witte wereld.



I look through the windows at the front and the back of the house, it looks bleak, but the gray world changes rapidly into a beautiful white world.






Toch wel enthousiast geworden, ga ik naar buiten om wat foto's te maken en daarna de kippen een lekker hapje te geven van kool, sla, appel en een boterham naast hun normale voer.




Despite the cold and wet I get excited and go outside to make some photos of the garden and afterwards I bring the chickens a tasty snack of  a sandwich with cabbage, lettuce and apple besides their normal food of grains.







Brrrr, weer binnen duik ik met een beker koffie in mijn hol tussen de boeken. Behalve voor de kachel in de huiskamer, is dit de beste plek om deze donkere dagen door te brengen.  Op de boekenmolen staat het enorme boeket chrysanten dat ik enkele dagen geleden van een vriendin kreeg. Ik ga even lekker lezen in het kortgeleden gekochte boekje 'Vrouwen met groene vingers zijn buiten gewoon' van Claudia Lanfranconi en Sabine Frank.




Brrrr, inside again I dive into my den with a mug of coffee between the books. Except for the stove in the living room is this the best place to spend these dark days.  On the bookmill is the huge bouquet of chrysanthemums I received from a friend a few days ago. I'm going to have a nice read in the recently bought book 'Women with green fingers are out of the ordinary'  written by Claudia Lanfranconi and Sabine Frank. Originally it's a German book, named 'Die Damen mit dem grünen Daumen'.












Zo dit is het weer voor vandaag, intussen kijk ik buiten en zie dat het regent........helaas, de witte wereld begint zich hier weer op te lossen tot een griebelgrauwe wereld.

So this is it for today, meanwhile I look outside and see that it's raining.........the white world is starting to dissolve again into a gizzled gray world.





zondag 3 december 2017

SOMBERE DAGEN MET EEN ZONNIG TINTJE - GLOOMY DAYS WITH A SUNNY TOUCH



Langzaam maar zeker gaan we de winter in, de dagen worden steeds korter, de kippen gaan om 16.30 uur al het nachthok in en zitten 's morgens om 8.00 uur nog op stok.  Ze nemen er zo te zien de tijd voor om rustig op te staan. Blijkbaar sta ik ook nog dicht bij de kippen, oftewel bij de natuur.  Zou zo maar  'met de kippen op stok'  kunnen gaan bij zonsondergang en 's morgens om 8.00 uur pas weer opstaan, heerlijk.  Maar pas op, in de zomer volg ik de kippen ook, om 5.00 uur 's morgens sta ik vol energie te popelen om de nieuwe dag te beginnen en kan tot diep in de avond doorgaan, of gewoon genieten.

De Larix, ooit als een mini-zaailing van 5 cm uit Drenthe meegebracht,  is  na zo'n jaar of tien al opgegroeid tot een prachtige boom die zijn naalden nu laat vallen.  Voor het eerst zitten er dit jaar kleine larix appeltjes aan, een schoonheid op zich.

De donkere lucht op de achtergrond is ook heel mooi, hoewel ik soms snak naar de zon die zich op onverwachte momenten toch bijna dagelijks even laat zien. Al deze foto's heb ik op de laatste dag van november gemaakt, behalve de laatste foto van de haan dat was precies een week geleden.




Slowly but surely we are going into winter, the days are getting shorter and shorter, the chickens enter their nightloft already at 16.30 and are at 8 o'clock  in the morning still on stick , as you see they take the time to get up.  Apparently I'm still close to the chickens, or nature.  I should like to go 'on stick'  after sunset too to get up only after 8 o'clock in the morning, so comfortable to hibernate.  But, beware, in summer I  aksi follow the chickens, then I love rising early full of energy at about five and am ready to start a new day to go on till deep in the evening, or just enjoy the long evenings.

The Larch I brought as a mini seedling from Drenthe, this deciduous conifer has grown up to a beautiful tree in about 10 years. At this time of year he drops his needles and this year we have for the first time little cones, a beauty in itself.

The dark sky on the background is beautiful too, although I sometimes desperatily long for the sun which gladly shows up for a while  almost daily at unexpected moments. All these pictures were  taken on the last day of November, except last photo of the rooster, that was on Sunday one week ago.




Een nog net niet verlepte bloem van de roos 'Abraham Darby', die het dit jaar lang volhoudt. Als ik in de tuin rondloop is er nog zoveel moois te zien, het zijn de kleine dingen die het hem nu doen.  Er zijn zelfs nog hier en daar rozenknoppen te zien. De onderstaande knop, ook van  'Abraham Darby' is wellicht mooier dan de zomerse knoppen, vooral ook doordat ze in deze grauwe tijd echt opvallen.




A just not faded flower of the rose 'Abraham Darby, which is going strong this year. When I stroll in the garden there is still so much beauty to see, it's the little things that make it now.
Here and there you still see rosebuds. Above bud, also 'Abraham Darby' is perhaps more beautiful than the summerbuds, especially because they really stand out in this gloomy time of year.





Ik, die altijd zeurt dat mijn Ginkgo niet zo mooi verkleurt in de herfst als bij anderen, kom toch nog aan mijn trekken.  De prachtige treurvorm van deze Ginkgo biloba laat nu zijn herfsttooi uitbundig zien, ook al is het maar voor even, want op de grond ligt al een dik tapijt van blad.

I, who always nag that my Ginkgo does not show autumn color as in other gardens, still got satisfaction. The beautiful weeping form of this Ginkgo biloba shows at last his exuberant autumn colors, just only for a while, for the soil is already covered with a carpet of leaves. 




En dan ontdek ik het eerste winter cyclaampje ......

And then I discover this season's  first Cyclamen coum ....... 




In de serre staat mijn zonnige verrassing, de citroen die jongste dochter kocht in een tuincentrum in Italië een paar jaar geleden. Toen ik hem kreeg zaten er meer dan 10 citroenen aan, de jaren erna niets. Het boompje moest wennen aan dat vreemde klimaat, bovendien overleven in een pot als een soort bonsai gaat ook niet in de kouwe kleren zitten.

Dit jaar ging het wat beter, heb de struik de hele zomer in de kas laten staan waar het dan altijd lekker warm en zonnig is, goed bemest met speciale mest voor mediterrane planten en zie ik heb weer citroenen.  Op 22 november heb ik het geval in de serre gezet omdat ik in de kas niet meer stook. De dagen erna heb ik de citroenen geoogst, haha.

Voor de plaatjes een blauw tafellaken op de serretafel gelegd, even wachten tot de zon door de regenwolken kwam, en zie het lijkt wel hoogzomer..........voor even.




In the conservatory I have my sunny surprise, the lemon tree youngest daughter gave me some years ago from a holiday in Italy.  When she gave me the small tree, it wore already more than 10 lemons. The following years no new lemons appeared on the tree. I suppose the shrub had to get used to the foreign climate, moreover surviving in a pot or tub as a kind of bonsai tree is not easy at all.

This year was better, I left the shrub in the greenhouse where it's warm and sunny in summer, gave special manure for Mediterranean plants and look I have lemons again.  On November 22nd I moved the shrub to the conservatory where it's not freezing cold in winter and 'harvested' my lemons, lol.

For the photos I put a blue cloth on the table, waited for a few sunbeams between the rain clouds, and look it's high summer........for a moment.










Een enkele groene citroen mag nog wat rijper worden.

One single green lemon may get a bit more yellow.




En wie zit hier weer naar binnen te gluren?  Mijn brutale maar o zo gezellige haan.
Dit was echter vorige week zondag, vandaag is het de hele dag grijs en nat en blijven mijn gevederde vrienden dichtbij de beschutting van hun ren en huis.

And who is peeping in again?  My cheeky but oh so cute rooster.
However, that was last Sunday, today it's grey and wet and my feathered friends stay close to the shelter of their run and henhouse.



maandag 27 november 2017

MUSEUM VOORLINDEN VAN BINNEN EN BUITEN - INDOORS AND OUTDOORS





Op een natte novemberdag brachten we met onze tuinclub een bezoek aan museum Voorlinden in Wassenaar. Wat we te zien kregen, overtrof mijn stoutste verwachtingen. Zoals de brochure vermeldt is het een beleving van kunst, natuur en architectuur ineen. De prachtige natuur van landgoed Voorlinden omringt het moderne gebouw dat in alle opzichten dienend is aan de kunst. De langwerpige vorm bestaat uit natuursteen- en glaswanden waardoor de natuurbeleving als het ware ook binnenkomt.
De tuin rondom het museum is ontworpen door Piet Oudolf en heel het jaar interessant om te zien door de vormen en structuren van de planten. Zoals je ziet, ziet het er zelfs goed uit op een druilerige dag diep in de herfst.


On a wet day in November we paid a visit with our gardenclub to Museum Voorlinden in Wassenaar. What we got to see exceeded my wildest expectations. As the brochure mentions it is an experience of art, nature and architecture together.  The modern building that serves the art in every respect is surrounded by the beautiful nature of estate Voorlinden. The elongated shape of the building consists of natural stone and glasswalls through which the experience of nature is, as it were, inside.
The garden around the museum is a design of Piet Oudold and the whole year round interesting to watch by the shapes and stuctures of the plants. As you see, it also looks good on a drizzly day deep in autumn.










In het museum is een uitgebreide collectie hedendaagse en moderne kunst te vinden. Er zijn tijdelijke tentoonstellingen maar er staan ook permanente kunstwerken, zoals deze vijf cilindervormige scultpuren van massief glas. Ik dacht dat ze 4500 kg. per stuk wegen. De buitenkant ziet er mat en ijsachtig uit. De bovenkant daarentegen is volledig transparant en glad als een wateroppervlak. In het oeuvre van de kunstenares Roni Horn is water een allesbepalend gegeven, water is voortdurend in beweging.




In the museum you can find an extensive collection of contemporary and modern art. There are temporary exhibitions but there are also permanent works of art as these five cylindrical sculptures of solid glass. As I remember well they have a weight of 4500 kg. each. The outside looks frosty. On the other hand the top is completely transparent and smooth as a water surface. Water is the all-determining factor in the oeuvre of artist Roni Horn, because water is always moving.







Het overweldigende uitzicht naar buiten maakt indruk en roept verwondering op bij onze tuindames.

The overwhelming view outside  impresses and amazes the gardenladies.




Dacht ik eerst een groep aalscholvers te zien vliegen......
Het kunstwerk Black Kites van Arturo Hernández Alcázar uit Mexico is gemaakt van stenen, vuilniszakken, nylon en touw. Elke zwarte 'vlieger' is met een touwtje vastgebonden aan een steen, zo vormen ze samen een zwarte, onheilspellende wolk. De kunstenaar verwijst met dit kunstwerk naar vogels als slechte voortekenen.

I first thought to see a group of cormorants fly..... 
'Black Kites'  made by Arturo Hernández Alcázar from Mexico are  made of stones, trash bags, nylon and string. Each black kite is tied to a stone with a string and together they form a black ominous cloud.  With this piece of art the artist refers to birds as bad omens.




Another view outside.......


Voor ons als plantenliefhebbers was er toevallig ook een bijzonder toepasselijke tijdelijke tentoonstelling van het kunstenaarsechtpaar Shio Kusaka en Jonas Wood. Zij wonen en werken al ruim 10 jaar in Los Angeles. Zij is keramist, geboren in Morioka, Japan en hij is een Amerikaanse schilder uit Boston. Shio en Jonas werken vanuit hun persoonlijke herinneringen en gezamenlijke geschiedenis. Deze tentoonstelling is een ontdekkingsreis door de kleurrijke, eclectische wereld van de twee kunstenaars waarin het onderscheid tussen high art en low art is verdwenen.

Een belangrijk terugkerend motief in Jonas' werk is de keramiek van zijn vrouw Shio. In het schilderij worden weergaves van haar elegant bewerkte potten afgewisseld met gewone terracottapotten. 



For us as plantlovers there happened to be a very appropriate exhibition of the artist couple Shio Kusaka and Jonas Wood. They live and work in Los Angeles already for more than 10 years.  She is a ceramist, born in Morioka, Japan and he is an American artist of paintings from Boston. Shio and Jonas work from their personal memories and shared histories. This exhibition is a journey through the colourful, eclectic world of the two artists in which the distinction between high art and low art has disappeared.

A major recurring motif in Jonas' oeuvre it the ceramic of his wife Shio. In above painting displays of her elegantly crafted pots are alternated with ordinary terracotta pots.




- Large Shelf Still Life -




- Backyard Snowscape -

Dit schilderij 'Backyard Snowscape' van Jonas Wood sprak erg tot mijn verbeelding en vond ik een van de mooiste van de tentoonstelling.  Maakte een paar interessante close-ups.



This painting 'Backyard Snowscape' of Jonas Wood really appealed to my imagination and I thought was one of the most beautiful of the exhibition. Made a few interesting close-ups.







- Green Garden Landscape Pot -




- Green Landscape Pot with Orchid

Op de voorgrond van het schilderij een prachtige collectie keramiek van Shio Kusaka.

In front of the painting a wonderful collection of ceramic made by Shio Kusaka.





Voordat we het museum verlieten kregen we de gelegenheid een kijkje te nemen in de gigantische bibliotheek. De ruimte is van plint tot plafond gevuld met ongeveer 40.000 boeken over de kunstenaars in hun collectie. Hier hadden ze me wel een poosje achter kunnen laten.......

Before we left the museum we had the opportunity to have a look in the giant library. The space is filled from plinth to ceiling with approx. 40.000 books about the artists in their collection. 
They could have left me here for a while......






Jullie begrijpen dat dit slechts een impressie is van al wat wij gezien hebben, maar ik stel voor, voor wie de gelegenheid daartoe heeft, zelf eens te gaan kijken. En......reserveer dan gelijk voor een rondleiding dan gaat het pas echt leven.

Het buitengebeuren,  het 40 ha tellende landgoed met rondom het museum de Piet Oudolf tuin, het parklandschap aangelegd naar ontwerp van J. Zocher Sr. en later gereorganiseerd door L. Springer en dan de duinen op de achtergrond, is voor iedere natuurliefhebber een uitnodiging om een prachtige wandeling te maken.  Als je op het hoogste duin staat, zie je de zee. Dat is er die dag niet meer van gekomen maar ik ga terug dat is zeker.

You understand that this is only an impression of all we have seen, but  if you have a chance I recommend you wholeheartidly to go there yourself to discover the beauty of culture and nature together. Don't forget to reserve a tour inside for than the art really starts to live.

The outside, the estate of 40 hectares with the Piet Oudolf garden around the museum, the park old park designed by our famous J. Zocher Sr. and later reorganized by L. Springer and then the dunes on the background, is for every nature lover an invitation for a beautiful walk. When you are on the top of the dunes, you can see the sea.
Well, we did not come to a walk that day but I shall go back, that 's for sure.





Wij gingen lunchen in het landhuis op landgoed Voorlinden. Het landhuis werd in 1912 in Engelse stijl gebouwd naar ontwerp van de Engelse architect Johnston voor de toenmalige eigenaar jhr. Hugo Loudon.
Een waardige afsluiting van al weer een geweldige tuinclub dag.

We enjoyed our lunch in the country house of the estate. The country house was built in 1912 in English style to the design of the English architect Johnston for jhr. Hugo Loudon, the owner at that time.
A worthy end of another great garden club day.